Tess Gerritsen „Wysłuchaj mnie” – recenzja.

Detektyw Jane Rizzoli prowadzi śledztwo w sprawie zabójstwa pewnej pielęgniarki, a pomaga jej w tym, jak zwykle, doktor Maura Isles. Jane, sfrustrowana brakiem konkretnych tropów, lekceważy przeczucia matki, Angeli, która dostrzega bardzo niepokojące rzeczy dziejące się na jej dzielnicy.

Jakże miło było doczekać powrotu duetu śledczego Rizzoli i Isles! Jest morderstwo, są tropy prowadzące donikąd, są przypadki, które mogą doprowadzić do tragedii.. To zdecydowanie książka o ogromnej sile miłości, o kłamstwach, które wychodzą na jaw, o tajemnicach, które lepiej, by pozostały tajemnicami. Mamy tu kilka wątków, łączących się zgrabnie w jedną całość, bez chaotycznego misz-maszu, a sprawiających, że trudno nam rozwikłać zagadkę, że nie nudzimy się przy czytaniu, że napięcie trzyma nas w garści od momentu rozpoczęcia książki aż do jej zakończenia. Bohaterowie mają różne charaktery, niektóre ich zachowania mogą irytować, ale nie zmienia to faktu, że czujemy do nich sympatię już od pierwszej chwili.

Dodatkowym plusem jest to, że każda książka serii jest całkowicie niezależna od innych – nie trzeba czytać poprzednich części, ale zdecydowanie warto i zachęcam do tego ogromnie. 🙂

Może ta część nie jest aż tak dobra, jak poprzednie – ta jest jakby mniej skomplikowana, ma ograniczoną liczbę bohaterów i podejrzanych, nie ma zbyt wielu potencjalnych rozwiązań, a ja dosyć szybko domyśliłam się zakończenia. Jednak nie znaczy to oczywiście, że dobra nie jest, a to, że poprzeczka była postawiona bardzo wysoko. Świetnie się bawiłam czytając tę powieść i sądzę, że wielu fanów thrillerów bedzie podobnego zdania po jej przeczytaniu.