J. K. Rowling „Harry Potter i Zakon Feniksa” – recenzja.

Po powrocie Lorda Voldemorta w świecie czarodziejów trudno o spokój. Ministerstwo Magii dementuje jednak te pogłoski i zaczyna mocno wtrącać się w sprawy Hogwartu, wprowadzając tam swoje, nieznośne dla wszystkich, porządki. Jak potoczą się losy Harrego, którego już podczas wakacji u Dursleyów atakują dementorzy? Czy Zakon Feniksa, powstały by walczyć z Lordem Voldemortem, sprosta swojemu… Czytaj dalej J. K. Rowling „Harry Potter i Zakon Feniksa” – recenzja.

Sue Black „Co mówią kości” – recenzja.

Sue Black jest światowej sławy anatomem i antropologiem sądowym. Ma wybitne osiągnięcia w tej dziedzinie, a w swojej książce postanowiła podzielić się z nami nie tylko mnóstwem ciekawych informacji na temat kości, lecz także opowiedzieć o śledztwach, w których brała udział. Wszystko po to, by nam pokazać, jak wiele danych na temat ofiary lub zabójcy… Czytaj dalej Sue Black „Co mówią kości” – recenzja.

J. K Rowling „Harry Potter i Czara Ognia” – recenzja.

W Szkole Magii i Czarodziejstwa dochodzi do organizacji Turnieju Trójmagicznego, sprawdzającego zdolności magiczne, bystrość oraz odwagę reprezentantów trzech szkół, w tym Hogwartu. Jak się jednak okazuje, Czara Ognia wybierająca trzech zawodników, szykuje dla organizatorów pewną niespodziankę.. Bardzo zagadkową i niebezpieczną. Jaki w tym wszystkim ma udział Harry Potter? Ajajaj, czy jest jakaś część tej serii,… Czytaj dalej J. K Rowling „Harry Potter i Czara Ognia” – recenzja.

rejs

jak kropla deszczu, co spływa po trawie i dzieli się w ziemi na dziesiątki części lustrzanych podobne tak ja daję płynąć swym dniom swobodnie dryfować po falach zapomnienia które często są ze sobą niezgodne czy utknąć można na mieliźnie swych złudzeń? lepiej dobić bez pośpiechu do brzegu w zamyśleniu i nie pytać nikogo o burzę… Czytaj dalej rejs

Lisa Gardner „Zanim zniknęła” – recenzja.

Angelique Badeau jest nastolatką, która zaginęła rok temu w bostońskiej dzielnicy o słabej reputacji. Policja nie zrobiła żadnych postępów w śledztwie, dlatego do sceny wchodzi ona, Frankie Elkin, kobieta po przejściach, zajmująca się odnajdywaniem zaginionych ludzi. Czy uda jej się odnaleźć Angelique żywą? To już się robi nudne, ale przecież wiadomo, że jak książkę napisze… Czytaj dalej Lisa Gardner „Zanim zniknęła” – recenzja.

poezja

a wszystko po to, by się z nią scalić wdychać jej przekaz niespiesznie zmysły omamić by w dłoniach ją zamknąć i kształtować bez obranego celu rozkosznie pachnącej mgle dać się zawładnąć czuję uniesienie choć odsłonięta i naga tkwiąca wcześniej w niemym życiu teraz już poniekąd odblokowana satysfakcjonujące oczyszczenie wychodzące gromadnie ze słów potoku walczy ze… Czytaj dalej poezja

Paweł Mateusz Tomach, Julia Magdalena Grabsky „9 kobiet” – recenzja.

Książka przedstawia historię dziewięciu różnych dziewczyn, stojących u progu dorosłości, które pragną przeżyć już swój pierwszy raz lub poeksperymentować od kątem seksualnym. Niektóre historie są piękne, lecz inne brutalne, odzierające z niewinności, zostawiające piętno na psychice kobiet już do końca życia. Dobra pozycja nie tylko dla młodych kobiet, ale również mężczyzn. Autorzy napisali 9 erotycznych… Czytaj dalej Paweł Mateusz Tomach, Julia Magdalena Grabsky „9 kobiet” – recenzja.

sens

a jeśli to wszystko nie jest po coś? jeśli próżno wschodzi słońce i niepotrzebnie świecą gwiazdy nocą jeśli na nic jest uścisk dłoni dobre słowo czy uśmiech na twarzy jeśli bez sensu lęki, radości, bóle i miłość, co każdemu się marzy cóż ważne istnienie, w oparach ulatującego czasu lecz to, co się teraz dzieje czy… Czytaj dalej sens

George Orwell „1984” – recenzja.

Winston Smith, członek Partii, posłusznie wypełnia swoje obowiązki, mimo tego, że całym sobą odczuwa sprzeciw wobec rządu manipulującego społeczeństwem, stosującego terror i przemoc. Winston zakochuje się w Julii i razem z nią marzy o tym, by obalić obecną władzę. Niestety rząd ma kontrolę również nad myślami i uczuciami, a buntownicy narażają się na ogromne niebezpieczeństwo.… Czytaj dalej George Orwell „1984” – recenzja.

Dzieciństwo vs. Dorosłość

Perspektywa bycia rodzicem przeraża mnie z jednego prostego powodu - ogromu odpowiedzialności, zwłaszcza dotyczącej tego, na jakich ludzi zdołam ukształtować moje dzieci. Owszem, nasze pociechy rodzą się z określonym temperamentem, pewne cechy są niezależne od nas, jednak mamy spory wpływ na ich rozwój emocjonalny, na przejęcie pewnych nawyków, na radzenie sobie z problemami, itp. To… Czytaj dalej Dzieciństwo vs. Dorosłość