Daina Chaviano „Wyspa niekończących się miłości” – recenzja.

Miami. Cecilia trafia w barze na pewną starszą panią, która opowiada jej trzy historie, mające swój początek przed stu laty. Zaintrygowana, od tej pory będzie tam przychodziła co noc, by poznać ciąg dalszy losów rodzin z tych opowieści. Dodatkowo próbuje rozwikłać zagadkę pewnego domu widmo i kompletnie nie przypuszcza, do czego ją to wszystko zaprowadzi.

Pomyślałam, że tym razem wybiorę coś lżejszego do czytania, a ta książka przeleżała na mojej półce bardzo długi czas. Cieszę się, że mój wybór padł właśnie na nią! Świat rzeczywisty przeplata się tutaj że światem nadprzyrodzonym, mamy tu kilka wciągających wątków, które w końcu łączą się w jedną całość, miłosne historie, zagadkę do rozwiązania, a także trudną historię Kuby, na której autorka skupiła dosyć dużą uwagę, a którą opowiedziała w przystępny, klimatyczny sposób, wplatając w nią swoich charakterystycznych bohaterów. Historie opowiadane przez Amalię, straszą panią spotkaną przez Cecilię w barze, dotyczą trudnych miłości wielopokoleniowych i intrygują nie tylko Cecylię, ale także nas jako czytelników.

Klimat powieści był jak wciągnięcie w nozdrza woni przyjemnych, subtelnych olejków eterycznych. Zjawiska nadprzyrodzone nie były przesadzone, dodały książce smaczku i za to również duży plus. Mam zastrzeżenia jedynie do zmian imion bohaterów – czasami można się pogubić i potrzebujemy chwili, żeby zrozumieć, o kim właściwie jest mowa, ale nie jest to bardzo uciążliwe. Z pewnością jest to inna książka niż większość – historia Kuby, jej atmosfera i oddanie dawnych lat spełniło swoją rolę, a główni bohaterowie i ich przeżycia trafiają do naszych myśli i emocji. Zakończenie kompletnie zaskakuje i jest miłą wisienką na smacznym torcie. Zazwyczaj nie przepadam za tego typu powieściami, jestem więc tym bardziej usatysfakcjonowana treścią. Polecam!