Jarosław Jakubowski „Wojna” – recenzja.

Pewnego dnia do miasteczka Ciemna Dolina niespodziewanie wjeżdżają ludzie w kolorze khaki i rozpoczynają rzeź ludności cywilnej. Numer alarmowy przestaje działać, a zrozpaczeni ludzie nie mają pojęcia, jak się bronić ani gdzie uciekać. Nie jest to jednak jedyny problem, z którym muszą się zmierzyć..

Co tu się porobiło w tej książce! Zaczyna się przerażająco i przejmująco – ot, zwykli ludzie podczas swoich codziennych, rutynowych czynności zostają zaskoczeni przez żołnierzy wrogiego wojska, którzy z niebywałą brutalnością przejmują miasteczko. Rozpoczyna się bezsensowna rzeź i terror. Wydarzenia te są przedstawione z mrożącą krew w żyłach wiarygodnością i szczegółami i zapewne niejednemu czytelnikowi mogą dać do myślenia, przerazić, pozwolić wysnuć jakieś wnioski.

Do tego został jednak dodany wątek sił nadprzyrodzonych (i nie tylko zresztą) włączających się w wojnę. Nie wiem w sumie po co. Z pewnością dodaje to więcej grozy, ale też obrzydzenia, mnóstwa lejącej się krwi, a właściwie wątek ten tylko mnie uwierał. Zbędnych zresztą wydarzeń jest tu moim zdaniem trochę więcej – wprowadzają niepotrzebny chaos, nie są niczym umotywowane ani do końca wyjaśnione, a rozpraszają i wytrącają z dramatyzmu głównej akcji, która jest wystarczająco rozbudowana i przerażająca.

Gdyby nie powyższe zastrzeżenia, książka byłaby dla mnie dużo, dużo lepsza, ponieważ trzymała w napięciu, pokazała tragedię wojny z perspektywy zwykłych obywateli i nie tylko, pokazała emocje, pokazała głęboko ukryte lęki i zachowanie ludzi w obliczu podobnych dramatów. Bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowani i choć są nieidealni, grzeszni, trzymamy za nich mocno kciuki.

Dla fanów horroru i fantastyki powieść będzie nie lada gratką, to na pewno. Ja do takich nie należę.

Wpis powstał we współpracy z wydawnictwem Forma.