Paulo Coelho „Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam” – recenzja.

Pilar spotyka po latach swojego przyjaciela z dzieciństwa. Okazuje się, że przez cały ten czas był w niej zakochany. Niestety nawet teraz, po latach, w drodze do ich miłości staje kolejna przeszkoda.

Głęboka, pełna złotych myśli opowieść o poszukiwaniu celu, sensu oraz o tym, jak w ciągu kilku dni może zmienić się życie oraz perspektywa pod wpływem pewnych nagłych, nieprzewidzianych wydarzeń.

Książki Paula Coelho otulają spokojem, zmieniają spojrzenie, wprowadzają w stan nostalgii i melancholii, przekazują mądrość życiową zdobytą przez autora. Wybranek Pilar jest rozdarty między miłością do ukochanej i do Boga. W ciągu kilku dni wiele zmienia się w jej życiu, para spotyka różnych ludzi, podróżuje, odkrywając siebie na nowo i poznając to, co pozostawało dla nich nieodkryte. Bohaterowie stają przed trudną decyzją i nie zawsze ich wybory oraz zachowania mogą być dla nas zrozumiałe. Czy jednak nie takie jest życie? Czy ta miłość ma prawo skończyć się dobrze?

Przez książkę się płynie, warto jednak co jakoś czas rzucić kotwicę i zanurzyć się w zawarte w niej przemyślenia, by móc zastanowić się nad ich sensem, a może nawet zestawić je ze swoim życiem i wyciągnąć z nich rozsądne wnioski.

Wpis powstał we współpracy z wydawnictwem Drzewo Babel.