Sarah Pinborough „Insomnia” – recenzja.

Emma zaczęła cierpieć na bezsenność tuż przed swoimi czterdziestymi urodzinami. Jej matka, mając czterdzieści lat, popadła w obłęd i zrobiła coś strasznego, a Emma boi się, że pójdzie w jej ślady. Przerażają ją także luki w pamięci, które po bezsennych nocach zdarzają się coraz częściej. Emma jest przerażona, bliscy odsuwają się od niej, a ona sama nie ma pojęcia, do czego jest zdolna.

Do przeczytania tej książki skłoniło mnie mnóstwo dobrych opinii. Cóż, powieść na pewno jest oryginalna, mroczna i trzymająca w napięciu. Opowiada o utracie siebie, o walce mimo wielu przeciwności losu, a także skomplikowanych relacjach rodzinnych. Jak odnaleźć siebie, gdy nie wiadomo już, gdzie szukać?

Autorka świetnie utożsamiła się z główną bohaterką, która nie rozumie, co się dzieje wokół niej i jest tym faktem przerażona, co czyniło to wyzwanie jeszcze trudniejszym. Opis procesu popadania w obłęd jest bardzo intrygujący i przejmujący, wywołuje całą gamę emocji, tym bardziej, że wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, iż właśnie tak się dzieje z Emmą.. Jak ma zaufać sobie, skoro własne dzieci omijają ją szerokim łukiem? Co się z nią dzieje i jak to wszystko się skończy? Główna bohaterka bardzo chciałaby poznać odpowiedzi na te pytania. Podobnie jak my. Mrok wylewa się niemal z każdej strony, a kreacja głównej bohaterki zasługuje na owacje na stojąco.

Odpowiedzi nie poznamy jednak tak szybko. Do końca książki nie mamy pojęcia, co się właściwie stało, zwrot akcji jest zaskakujący, jednak.. Coś nie do końca wszystko mi ze sobą zagrało w finale. Wydał mi się trochę naciągany i niebyt wiarygodny. Mimo to książkę polecam, warto wyrobić sobie o niej własne zdanie.