Andriej Pogożew „Ucieczka z Auschwitz” – recenzja.

Kolejna wstrząsająca lektura związana z obozem Auschwitz, tym razem z pierwszej ręki – napisał ją były więzień, któremu po roku pobytu udało się uciec. Większość książki jest dramatyczną relacją z codzienności w obozie – autor opisuje poszczególnie sytuacje dodając przy tym swoje odczucia i przemyślenia.  Dowiadujemy się, jak powstał pomysł ucieczki, jak został pielęgnowany, aż wykiełkował i wyrósł z niego budzący podziw plan z prawdziwego zdarzenia, który doszedł do skutku. Utracone człowieczeństwo esesmanów, nadludzki wysiłek mężczyzn w walce o przetrwanie, zabawy oprawców kosztem zdrowia i życia więźniów, tortury i mordy, krótkie wzmianki o kobietach oraz dzieciach – wszystkie informacje znajdziemy w tej szokującej lekturze oczami Andrieja Pogożewa. Autor opisuje również proces sądowy, w którym wystąpił przeciwko swoim oprawcom, dokładnie opowiada o swoich uczuciach, gdy musiał wrócić w mroczną otchłań przeszłości, a studiowanie twarzy esesmanów w celu rozpoznania, popchnęły go w nią jeszcze głębiej. Książka jest świetnie napisana, doskonale rozpoznajemy sytuacje, które głęboko poruszyły autora – niektóre wspomnienia przenikają czytelnika swoim zimnem do szpiku kości; ich szczegółowe, opisane pięknym językiem wyznania byłego więźnia pozwalają w miarę możliwości zobaczyć oczami wyobraźni życie, które przeraża, wzrusza, a zachowanie esesmanów wywołuje obrzydzenie i niedowierzanie. Jeśli ktoś chce dowiedzieć się, jak wyglądało piekło na ziemi od człowieka, który je przeżył, nie powinien być zawiedziony tą lekturą.