Stephen Seager „Psychopaci” – recenzja.

Tytuł "Psychopaci" i napis na okładce "[...] szpital przeznaczony do leczenia najcięższych przypadków pacjentów. Zostali tam zamknięci zbrodniarze wojenni, seryjni mordercy i kanibale. " pobudziły moja wyobraźnię i spowodowały, że z góry nałożyłam dosyć spore oczekiwania wobec książki. Niestety jestem nią trochę rozczarowana. Spodziewałam się skupienia uwagi rzeczywiście na pacjentach; na opisie tego, co zrobili,… Czytaj dalej Stephen Seager „Psychopaci” – recenzja.

Harlan Coben „O krok za daleko” – recenzja.

Powieści Cobena należą do rodzaju tych, po przeczytaniu których trzeba dociec, czy aby przez tą wielowątkowość na pewno wszystko do siebie pasuje. Ta książka nie jest wyjątkiem. Oprócz wątku kryminalnego mówi o sile miłości. Zwłaszcza rodzicielskiej, ale i partnerskiej, której nawet bolesne tajemnice nie są w stanie zniszczyć. Główni bohaterowie, Simon i Ingrid, usiłują odnaleźć… Czytaj dalej Harlan Coben „O krok za daleko” – recenzja.

Fragment mojej książki.

Dzisiaj podzielę się z Wami fragmentem mojej kolejnej książki, która nie wiem, czy kiedykolwiek zostanie wydana. Przeczytalibyście, gdybyście mogli? "Już spokojniejsza, postanowiłam iść przed siebie, zupełnie zmieniając tor myśli. Mijałam niecierpliwie nagrobki, które zdawały się patrzeć na mnie ze zgrozą. Nic dziwnego. Była noc, a ja nigdy nie lubiłam chodzić po cmentarzu. One mnie przerażają,… Czytaj dalej Fragment mojej książki.

Kolejny fragment mojej książki.

Westchnął. Jakby miał mało swoich problemów, jego dziewięcioletnie dziecko naszła ochota, aby wejść w wirtualny świat pełen nieodpowiednich stron i treści, pedofili, oszustów i naciągaczy. Tak wyglądają bezlitosne uroki XXI wieku. Miał swoją własną teorię na ten temat. Każdy dobry rodzic wkłada ogrom swojego wysiłku i zaangażowania w to, aby wychować swoje dziecko na uczciwego,… Czytaj dalej Kolejny fragment mojej książki.

Harlan Coben „Nie odpuszczaj” – recenzja.

Autor w typowy dla siebie, niezawodny sposób dostarczył mi wiele rozrywki, wpychając umysł w błędne koło, z którego ciężko znaleźć wyjście. Powieść została napisana w formie listu od głównego bohatera do zmarłego brata bliźniaka, co jest miłą odmianą. Zastosowanie formy pierwszoosobowej pozwoliło lepiej poznać uczucia, emocje i obawy głównego bohatera. Nap, po piętnastu latach od… Czytaj dalej Harlan Coben „Nie odpuszczaj” – recenzja.